Την ώρα που θεσπίζονταν οι επαχθείς Νόμοι για την Εκκλησία περί του ΕΤΑΚ και του ΑΣΕΠ, δυστυχώς ως συνοδικά σώματα συμφωνούσαμε σε όλα ή καταρτίζαμε μονομερείς επιτροπές.
Τώρα διαπιστώνουμε τα απότοκα της εκκλησιαστικής ολιγωρίας μας έναντι των όσων ψηφίστηκαν σε βάρος μας. Συγχρόνως διαπιστώνουμε και την αναλγησία της ελληνικής πολιτείας έναντι της μαχόμενης Εκκλησίας η οποία μέσω των μητροπόλεών της, είναι περισσότερο απο οποιονδήποτε άλλο θεσμό κοντά στον άνεργο, στον απολυμένο, στον μετανάστη, στον ασθενή του οποίου το ταμείο δεν καλύπτει φάρμακα ή νοσήλεια, στον πλημμυροπαθή, στον πεινασμένο, στον ημιαπασχολούμενο, στον συνταξιούχο.
Η Εκκλησία θα έπρεπε να είναι το στοργικό χέρι της Πολιτείας στις αδύναμες κοινωνικά και οικονομικά ομάδες.
Τώρα μας αναγκάζει να περιστείλουμε τις φιλάνθρωπες παρεμβάσεις μας σ’αυτές.
Μάλλον το κοινωνικό πρόσωπο της Πατρίδος μας παραδίδεται στην πανάκριβη και απλησίαστη για τους φτωχούς, ιδιωτική πρωτοβουλία.
Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος
Login
Υπενθύμιση κωδικού