|
ελληνικη δημοκρατιαΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ |
αλεξανδρουπολη10-12-2008 |
|
Ἀριθμ. Πρωτ.: Φ. 36/941 |
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
Ὁ Μητροπολίτης Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος
πρὸς τοὺς Ἱερεῖς καὶ Ἱερομονάχους τῆς Μητροπόλεώς μας,
πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς Χριστιανοὺς τῆς Ἐπαρχίας μας
καὶ πρὸς ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς μας.
Ἀδελφοί μου, χαίρετε καὶ ὑγιαίνετε.
Ἀπευθύνομαι σήμερα σὲ ὅλους σας προκειμένου νὰ κάνουμε ἕναν ἀπαραίτητο παραγωγικὸ αὐτοέλεγχο. Στὴ συνέχεια, νὰ συναποφασίσουμε ἕνα κοινό στόχο ποὺ θὰ μᾶς βοηθήσει νὰ ἐπανέλθουμε σὲ μιὰ ὑποφερτὴ πνευματικὰ ἠρεμία καὶ γαλήνη, ποὺ τόσο λείπει ἀπὸ ὅλους μας.
Ἀδελφοί μου,
Πονέσαμε ὅλοι μας στὴν Πατρίδα μας τοὺς τελευταίους μῆνες. Γιὰ δυόμιση μῆνες σκανδαλιστήκαμε κατάφορα μὲ ὅσα ἀκούγαμε γιὰ τὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπεδίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Ἀπέφυγα συστηματικὰ νὰ σᾶς ὁμιλήσω γιὰ τὸ ζήτημα, μὴ τυχόν, ἀναγκαστῶ νὰ κατακρίνω ὅσα λάθη ἔγιναν ὰπὸ πλευρᾶς τῶν ἰθυνόντων τῆς Μονῆς, ἤ μὴ τυχόν, δώσω «τροφὴ» σὲ ὅσους ἄκριτα, γενικευμένα καὶ βλάσφημα ὁμιλοῦσαν ἐνάντια ἱερῶν προσώπων καὶ πραγμάτων.
Συμβούλευα μόνο, μὲ διάκριση καὶ εἰλικρίνεια, πὼς ἡ Ἐκκλησία εἶναι «τὸ σπίτι τῶν ἁμαρτωλῶν» ποὺ μᾶς καλεῖ καὶ μᾶς περιμένει ὅλους, νὰ μετανοοῦμε διαρκῶς γιὰ τὰ λάθη μας, ὥστε νὰ βρίσκει εὐκαιρία ὁ Θεὸς νὰ μᾶς χαρίζει συγχώρεση καὶ ἀγάπη.
Ξαφνικά, διεκόπη ἡ ὑπόθεση τῆς Μονῆς Βατοπεδίου ἀπὸ τὰ τραγικὰ γεγονότα ποὺ συνέβησαν στὴν Χώρα μας μὲ τὸν θάνατο ἑνὸς νέου παιδιοῦ καὶ μὲ τὶς φοβερὲς βιαιότητες ποὺ ἀκολούθησαν, καταστρέφοντας περιουσίες βιοπαλαιστῶν καὶ σπέροντας τὸν φόβο σὲ ὅλους.
Τί μᾶς συνέβη, ἀγαπητοί μου!
«Βαλθήκαμε νὰ βγάλουμε τὰ μάτια μας μόνοι μας» εἶπε ὁ Μίκης Θεοδωράκης. Μήπως ἀποφασίσαμε νὰ αὐτοκτονήσουμε; Μήπως ἀποφασίσαμε νὰ γκρεμίσουμε ὅσα καλὰ ἔχουμε; Μήπως ἀπαρνηθήκαμε τὴν τίμια ἐπιδίωξη γιὰ βελτίωση τῶν πνευματικῶν μας ὁριζόντων καὶ τῶν ὑλικῶν πραγμάτων;
Γιατὶ μᾶς προέκυψαν ὅλα αὐτὰ τὰ κακά;
Ἐμεῖς δὲν εἴμαστε ποὺ διδάξαμε τὴν ἀρετὴ καὶ τὸν ἀνθρωπισμὸ στὸν Πλανήτη; Ἐμεῖς δὲν χτίσαμε τὸν Παρθενῶνα, ἐμεῖς δὲν οἰκοδομήσαμε τὴν ἔννοια τοῦ «καλοῦ κἀγαθοῦ»;
Ἐμεῖς δὲν εἴμαστε ποὺ ὑποδεχθήκαμε τὸν Ἀπόστολο Παῦλο. Ἐμεῖς δὲν εἴμαστε ποὺ ντύσαμε μὲ τὴν γλῶσσα μας τὸ Εὐαγγέλιο; Ἐμεῖς δὲν χτίσαμε τὴν Ἁγια-Σοφιὰ καὶ χαρίσαμε στὸν Χριστιανισμὸ τὴν ἀσκητικὴ τῆς Ὀρθοδοξίας;
Τί μᾶς συνέβη τώρα;
Ἡ Ἐκκλησία μας σκανδαλίζει.
Ἡ Πολιτεία μας αὐτο-ἀπαξιώνεται.
Ἡ Δικαιοσύνη κρυφο-βλέπει.
Τὰ νέα παιδιά μας χάνουν τὰ ὄνειρά τους καὶ τὴν ζωή τους.
Ὁ δημόσιος βίος βυθίζεται στὴ διαφθορά.
Ὁ ἰδιωτικὸς τομέας ἐξουθενώνει τοὺς ἐργαζομένους.
Ἡ Τηλεόραση ἐκμαυλίζει τοὺς πάντες.
Σὲ πόση ἔκταση εἶναι ἀλήθεια ὅλα αὐτά, δὲν γνωρίζω. Ὅμως, ἔχουμε ἐκτεθεῖ διεθνῶς καὶ καμμιὰ θεσμικὴ ἀξιοπιστία δὲν συνοδεύει τὸ ὄνομά μας, ἔξω ἀπὸ τὰ σύνορα τῆς Χώρας μας. Ἀλλὰ καὶ μέσα σ’αὐτά, καμμιὰ ἐκτίμηση δὲν ἔχουμε οἱ πολῖτες πρὸς τὴν Πατρίδα μας.
Εἶναι καιρός, ἀγαπητοί μου, νὰ ξαναεξετάσουμε τὶς προτεραιότητές μας. Ὅλοι μας ἀ ν ε ξ α ι ρ έ τ ω ς.
Καὶ ὁ μόνος τρόπος νὰ τὸ πετύχουμε, εἶναι νὰ μάθουμε νὰ σεβόμαστε τὸν συνάνθρωπό μας. Νὰ τιμᾶμε τὸ πρόσωπό του ἀκόμα κι ὅταν διαφωνοῦμε μὲ τὶς ἀπόψεις του. Νὰ σεβόμαστε τὸν χαρακτῆρα του ἀκόμα κι ὅταν μᾶς εἶναι ἀνυπόφορος. Νὰ τὸν συμπαραστεκόμαστε στὶς ἀνάγκες του ἀκόμα κι ὅταν ὑποφέρει ἀπὸ λάθη του. Νὰ μένουμε δίπλα του ἀκόμα κι ὅταν ὁ ἴδιος φεύγει μακρυά μας. Νὰ τὸν συμβουλεύουμε μὲ σκληρὴ ἀγάπη ὅταν εἶναι ὄρθιος, μά, νὰ τὸν σκεπάζουμε μὲ τὸ χάδι τῆς κατανόησής μας ὅταν γονατίζει καὶ πέφτει. Στὰ μάτια τοῦ κάθε συνανθρώπου μας νὰ βλέπουμε τὸν ἴδιο τὸν Χριστό μας. «Ὅ, τι κάνετε στοὺς ἄλλους, σὲ μένα τὸ κάνετε» μᾶς βεβαίωσε ὁ Χριστός μας.
Καὶ αὐτὸ εἶναι ποὺ λείπει ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα τοῦ σήμερα, ἀγαπητοί μου.
Γίναμε σκληροὶ καὶ ἄτεγκτοι μεταξύ μας. Γίναμε πρόθυμοι στὴν ἐκτόξευση κατηγοριῶν, εἴμαστε εὔκολοι στὴ συκοφάντιση καὶ ἀβασάνιστα ἀπορρίπτουμε τοὺς ἄλλους. Δὲν μπαίνουμε στὴ θέση τους ὅταν εἶναι δύσκολη, δὲν σφυγμομετροῦμε τὴν ἀγωνία τους, δὲν μᾶς πονοῦν τὰ λάθη τους, δὲν συμμεριζόμαστε τὰ σφάλματά τους. Δὲν ἐκτιμᾶμε τὸν τίμιο κόπο τους, δὲν σεβόμαστε τὸ βιός τους. Καταστρέφουμε τὴν περιουσία τους ἀφοῦ σκυλεύουμε πρῶτα τὴν ὑπόληψή τους. Γι’ αὐτό, χάσαμε τὴν ἐλπίδα ὅτι κάποιος θὰ μᾶς συμπαρασταθεῖ καὶ ἐμᾶς, ὅταν τὸν χρειασθοῦμε, γι’αὐτὸ ἀπομονωθήκαμε καὶ νιώθουμε παντέρημοι μέσα στὶς πολύβουες πόλεις. Γι’αὐτὸ μᾶς ἐκδικοῦνται τὰ παιδιά μας ποὺ τοὺς δώσαμε ὅπλα γιὰ παιχνίδια καὶ μάταιες γνώσεις ἀντὶ γιὰ στοργή.
Ὅμως φτάνουν οἱ πραγματικὲς διαπιστώσεις. Ὑπάρχει ἐλπίδα. Ὑπάρχει Χριστός. Ὑπάρχουν καὶ ἄνθρωποι δίπλα μας. Πρέπει νὰ τοὺς ψάξουμε, γιὰ νὰ ἀνακαλύψουμε τὸν Χριστό. Πρέπει νὰ τοὺς βροῦμε, γιὰ νὰ βροῦμε τὸν ἑαυτό μας. Πρέπει νὰ ἐξασκηθοῦμε στὴν ἀγάπη. Τότε θὰ δικαιολογήσουμε κάθε ἀνθρώπινο λάθος καὶ δὲν θὰ ξαφνιαστοῦμε ἀπὸ σκάνδαλα. Τότε θὰ βροῦμε τὴν δύναμη νὰ διορθώνουμε τὰ σφάλματα καὶ νὰ μὴν τὰ ἀντιγράφουμε. Τὸτε θὰ ἀποδεχτοῦμε ὅτι οἱ ἄνθρωποι εἴμαστε πάντοτε λιγώτερο ἀπὸ τοὺς θεσμοὺς ποὺ ὑπηρετοῦμε. Τότε θὰ βγάλουμε τοὺς θεσμοὺς κάτω ἀπὸ τὰ πόδια μας, ποὺ τοὺς ἔχουμε τώρα, καὶ θὰ τοὺς τοποθετήσουμε ψηλά πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας. Τότε θὰ πάψουμε νὰ μαυρίζουμε τὴν ζωή μας, θὰ φᾶμε γλυκό τὸ ψωμί μας, θὰ ἀγωνιζόμαστε νηφάλια γιὰ τὸ καλύτερό μας, θὰ κρατᾶμε τὸν συνάνθρωπό μας ἀπὸ τὸ χέρι, δίπλα μας, κι ὄχι ἀπέναντί μας, τὰ Πολιτικὰ Κόμματα δὲν θὰ ἐκμεταλλεύονται τὰ ὄνειρα τῶν παιδιῶν μας καὶ ἡ Τηλεόραση δὲν θὰ μπορεῖ νὰ μᾶς κοροϊδεύσει πιά.
Ἀδελφοί μου καὶ ἀδελφές μου, συμπολῖτες καὶ συνάνθρωποί μου.
Ἐπάνω σ’αὐτοὺς τοὺς θεωρητικοὺς προβληματισμούς, θὰ σᾶς ἀπευθύνω ἕνα πρακτικὸ ἐρώτημα, ποὺ βασανίστηκα πολὺ πρὶν τὸ ἀπαντήσω, προεξοφλώντας τὴν δική σας ἀπάντηση.
Φέτος, πρὶν τὰ Χριστούγεννα τοῦ 2008, μὲ τέτοια σκάνδαλα ἐκκλησιαστικά, μὲ τόσες ὑλικὲς καταστροφὲς καὶ τόσο ψυχικὸ πόνο, νὰ κάνουμε στὴν Μητρόπολή μας τὸν γνωστὸ Ἔ ρ α ν ο τῆς Ἀ γ ά π η ς ; Κάποιοι ἱερεῖς καὶ κάποιοι λαϊκοὶ μὲ συμβουλεύσατε νὰ μὴν τὸν κάνουμε. «Δὲν θὰ εἶναι εὔκολο» μοῦ εἴπατε. «Θὰ μᾶς λένε, νὰ ζητήσετε χρήματα ἀπὸ τὸ Βατοπέδι». «Ἡ ἀκρίβεια ... οἱ τιμὲς ... ἡ ἀνέχεια ... ἡ ἀνεργία ... οἱ ἀπολύσεις...». Ναί, εἶναι πραγματικότητα ὅλα αὐτά!
Ὅμως, κάποιοι ἄλλοι μοῦ εἴπατε: «Μὴν διακόψετε τὸν Ἔρανο. Ἡ ἀγάπη καὶ ἡ φιλανθρωπία εἶναι ἔργο τῶν πολλῶν. Εἶναι πλεονέκτημα τῶν ...φτωχῶν. Οἱ ἀνάγκες ποὺ περιθάλπονται στὸ Ἵδρυμα τοῦ Ἁγίου Κυπριανοῦ, μὲ τοὺς 120 κατάκοιτους καὶ τοὺς ἐργαζομένους. Οἱ ἀνάγκες ποὺ περιθάλπονται στὸ Ἰωακείμειο Γηροκομεῖο μὲ τοὺς 65 ἡλικιωμένους καὶ τοὺς ἐργαζομένους. Οἱ 150 καθημερινὰ σιτιζόμενοι δωρεὰν ἀπὸ τὰ Ἐνοριακὰ Φιλόπτωχα τῶν Ναῶν μας. Ἡ τράπεζα τῶν ρούχων ποὺ προσφέρει δωρεὰν ἐνδύματα, καὶ κυρίως τὸ Γενικὸ Φιλόπτωχο Ταμεῖο τὸ ὁποῖο καθημερινὰ καθ’ ὅλη τὴν διάρκεια τοῦ ἔτους καλύπτει τὶς ἔκτακτες ἀνάγκες τῶν ἀδελφῶν μας δαπανώντας ποσὰ γιὰ ἰατρικὴ καὶ φαρμακευτικὴ περίθαλψη τόσο στὸ ἐσωτερικὸ, ὅσο καὶ σὲ συμπολίτες μας ποὺ νοσηλεύονται στὸ ἐξωτερικό, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὶς καθημερινὲς ἀνάγκες τῆς ἐπιβίωσης τῶν ἀσθενῶν, τῶν φοιτητῶν, τῶν στρατιωτῶν, τῶν συνταξιούχων, τῶν ἡμιαπασχολουμένων καὶ τῶν οἰκογενειῶν ποὺ ἔχουν ἀνάγκη τὴν δική μας ἀγάπη. Ὅλες αὐτὲς οἱ ἀνάγκες τῶν συνανθρώπων μας, δὲν φταῖνε σὲ τίποτε, ὥστε νὰ συναντήσουν ἐφέτος τὴν ἀδιαφορία μας. Οἱ Ἑβρῖτες τῆς Μητροπόλεως Ἀλεξανδρουπόλεως δὲν φταῖνε σὲ τίποτε, ὥστε νὰ στερηθοῦν τὴν ἀγάπη μας κατὰ τὰ ἐφετινὰ Χριστούγεννα.
Γι’ αὐτό, ἀγαπητοί μου, ἀπὸ τὶς 15 μέχρι τὶς 19 Δεκεμβρίου θὰ γίνει ὁ Ἔρανος τῆς Ἀγάπης στὴν Μητρόπολή μας. Γιὰ νὰ μὴν διακοπεῖ αὐτὸ τὸ εὐλογημένο ἐτήσιο ἔθιμο. Γιὰ νὰ μὴν σβύσουν οἱ λαθεμένες πράξεις μας τὴν φλόγα τῆς ἀγαπητικῆς καρδιᾶς μας. Γιὰ νὰ μὴν πληρώσουν οἱ Ἑβρῖτες τὰ λάθη ἄλλων ἀπὸ ἄλλες περιοχές. Γιὰ νὰ συνεχίσουμε νὰ ἐλπίζουμε πὼς στὰ μάτια τῶν συνανθρώπων μας θὰ βροῦμε κάποτε τὸν Χριστὸ νὰ μᾶς περιμένει.
Ἀδελφοί μου,
Ὡς Ἐπίσκοπός σας, σᾶς συμβουλεύω: Μὴν ἀνταποκριθεῖτε στὸν Ἔρανο ἄν δὲν μπορεῖτε νὰ ξεπεράσετε τὸν ἑαυτό σας. Ὅμως, γιὰ τ’ Ὄνομα τοῦ Θεοῦ, μὴν κακολογήσετε ὅσους μὲ προθυμία θὰ σᾶς πλησιάσουν γιὰ νὰ σᾶς θυμίσουν αὐτὸ τὸ πνευματικὸ χρέος. Σᾶς παρακαλῶ, μὴν ἐπωμισθεῖτε τὴν ἁμαρτία τῆς κατακρίσεως ἤ τῆς βλασφημίας.
Ὡς Μητροπολίτης σας, θὰ δημοσιοποιήσω στὶς Ἐφημερίδες τὸν ἐρχόμενο Γενάρη, τὸν Ἀπολογισμὸ τῆς Μητροπόλεώς μας, γιὰ πρώτη φορά, ὥστε νὰ διαπιστώσετε τὰ οἰκονομικὰ μεγέθη τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας ποὺ μὲ καλὴ καὶ χρηστὴ ἀξιοποίηση τῆς ἐμπιστοσύνης σας, ἔκτισε καὶ συντηρεῖ τὴν Φιλανθρωπική της Πρόνοια, μέχρι σήμερα.
Ὥστε ἡ ἀξία τοῦ ἀνθρώπου νὰ μὴν χάσει τὴν λάμψη της. Ἡ ἀγάπη νὰ μὴν ψυγεῖ στὶς καρδιές μας. Ὁ Χριστὸς νὰ μὴν λείψει ἐφέτος ἀπὸ τὸ Χριστουγεννιάτικο τραπέζι μας. Ἡ Πατρίδα μας καὶ ἡ Ὀρθοδοξία νὰ φανοῦν ἀντάξιες τοῦ πνευματικοῦ καὶ ἀνθρωπιστικοῦ παρελθόντος μας.
Αὐτὸ προσεύχομαι καὶ εὔχομαι γιὰ ὅλους σας, ἀδελφοί καὶ ἀδελφές μου, ἀγαπητοί.
Μὲ ἀγάπη καὶ εὐχές, σὲ σᾶς καὶ στὶς οἰκογένειές σας
Ο
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
✥ Ὁ Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος





Login
Υπενθύμιση κωδικού