ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΤΑΘΟΥΝ ΛΥΣΕΙΣ
Νὰ τελειώνουμε μὲ τὶς διαπιστώσεις γιὰ τὴ σήψη τῆς ἑλλαδικῆς κοινωνίας μας. Ἡ μιζέρια δὲν εἶναι ἀξιοπρεπὴς στάση. Χρειάζονται λύσεις. Δοκιμάσαμε πρὶν ἀπὸ ἀρκετὲς δεκαετίες τὴν ὑποχρεωτικὴ ἐπιμονὴ σὲ πανανθρώπινες ἀρχὲς καὶ ἀξίες. Ὅταν δοκιμάσαμε τὴν ἐλευθεριότητα μᾶς ἄρεσε ἡ γεύση της καὶ ριχτήκαμε μὲ τὰ μοῦτρα στὴν κραιπάλη της. Φτάσαμε στὴν ἀσυδοσία τῶν πάντων. Τώρα κλαῖμε πάνω στὰ συντρίμμια τῶν ἐπιλογῶν μας και ἐκεῖ ἐξαντλοῦμε τὴν ἰκμάδα μας.
Λύσεις δὲν ὑπάρχουν; Πιὸ χαμηλὰ νὰ πᾶμε δὲν ἔχει. Πιὸ κάτω νὰ πέσουμε δὲν γίνεται, εἴμαστε στὸν πάτο. Μόνο νὰ σηκωθοῦμε μποροῦμε. Μόνο νὰ ἀνεβοῦμε γίνεται. Χρειάζεται τόλμη καὶ ἀποφασιστικότητα.
Ἐκεῖνο ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ προταθεῖ σὰν μιὰ λύση εἶναι ἡ ἐπιστροφή σὲ δικά μας πράγματα ποὺ στάθηκαν διαχρονικά, σταθμοὶ στὴν παγκόσμια ἱστορία. Κι αὐτὰ εἶναι δύο. Τὸ ἑλληνικὸ πνεῦμα καὶ τὸ εὐαγγελικὸ μήνυμα.
Καὶ τὰ δυὸ ἔχουν στὸν τόπο μας βάναυσα κακοποιηθεῖ ὥστε ἀπὸ τὴν ἐμπειρία μας μποροῦμε νὰ προλάβουμε λάθη καὶ ὑπερβολὲς τοῦ παλαιοῦ καὶ τοῦ πρόσφατου παρελθόντος μας.
Καὶ τὰ δυὸ ἀνθοῦν σὲ ξένους «πολιτιστικοὺς τόπους» ἐρήμην τῆς ἑλλαδικῆς κοινωνίας ποὺ «αὐνανίζεται ἀναμασώντας τα χωρὶς νὰ τὰ ζεῖ στ’ ἀλήθεια».
Καὶ τὰ δυό, σὰν πουλιὰ ἐτοιμάζονται νὰ πετάξουν καὶ θὰ μείνουμε στὸν γεωγραφικό μας κορσὲ νὰ φυλᾶμε τὴν ἄδεια φωλιά τους.
Καὶ τὰ δυὸ εἶναι ἀνθισμένα τριαντάφυλλα, κάποιοι ἐτοιμάζονται νὰ τὰ κόψουν γιὰ τὸ ἀνθοδοχεῖο τους καὶ σὲ μᾶς θὰ μείνει τὸ κοτσάνι μὲ τ’ ἀγκάθια.
Βλέπετε ἄλλη λύση ποὺ θὰ μᾶς ἐπιτρέψει νὰ ἀρθρώσουμε σοβαρὸ καὶ ἀναγκαῖο λόγο στὸ διεθνὲς γίγνεσθαι καὶ νὰ πάψουμε νὰ γλύφουμε μὲ τὴν γλῶσσα τὸ αἷμα μας στὴ λίμα, ὅπως ὁ σκύλος; Στὴν ἀρχὴ τὴν βρίσκει γλυκειά, ἔπειτα πέφτει ἀπὸ τὴν ἀδυναμία καὶ ξεψυχᾶ ἀπὸ τὴν αἱμορραγία.
Θέλω νὰ πῶ: κάποτε συνηθίζεται καὶ ἡ ἐλεεινολογία τῶν πάντων. Καὶ μεῖς εἴμαστε συνηθισμένοι νὰ βρίζουμε «τὴν ἄτιμη παλιοκοινωνία» τῶν ἄλλων φυσικά. Καὶ νὰ ἐξαντλοῦμε ἐκεῖ τὴν ἀγωνιστικότητά μας. «Δειλοί, μοιραῖοι κι ἄβουλοι ἀντάμα, προσμένουμε νὰ γενῆ τὸ θάμα»!
Δ.Θ.Α.
Login