|
 |
Εγκύκλιοι |
 |
 |
 |
| Η Εκκλησία δεν αποστρέφεται το χρόνο, αλλά φανερώνεται μέσα στο χρόνο. Δε λυπάται γι' αυτό που έφυγε, ούτε αγωνιά γι' αυτό που έρχεται. Το κλείσιμο της ημέρας που περνάει γίνεται απαρχή της ημέρας που έρχεται. Ο Εσπερινός είναι που μας εισάγει στην καινούργια ημέρα και όχι ο Όρθρος. Κι ενώ ο άνθρωπος μπορεί να στενοχωρείται γι' αυτό που έχασε ή να χαίρεται γι' αυτό που περιμένει, ενώ μπορεί να λυπάται για το παρελθόν και να φοβάται για το μέλλον, η Εκκλησία, μας καλεί σταθερά και αδιατάρακτα σε μιά πορεία εμπιστευμένη στα χέρια του Θεού. |
|  |
| Η Γέννησή Του, λοιπόν, ας μας αναγεννήσει εφέτος. Η αγάπη Του, αγάπη μόνιμη και αμείωτη, ας μας συντροφεύει στο βίο μας. Το παράδειγμά Του, παράδειγμα ταπεινώσεως και υπομονής, ας μας παραδειγματίζει. Η απλότητά Του, ας μας φωτίζει το δρόμο. |
|  |
| Ξέρετε, ποιά είναι η αιτία όσων ζούμε; Είναι απλή: Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν. Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν. Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα στο χάος, είναι επειδή αγαπήθηκαν τα πράγματα και χρησιμοποιήθηκαν οι άνθρωποι. |
|  |
| Επειδή, γύρω μας και δίπλα μας ευρίσκονται, πλέον, συνάνθρωποί μας που στερούνται και τα βασικά αναγκαία, ας μην προκαλέσουμε φέτος με υπερβολικούς στολισμούς στα σπίτια, στις βιτρίνες και στους δρόμους. Ας μην προκαλέσουμε με ξέφρενα γλέντια, ακριβά δείπνα και χορούς. Ας σεβαστούμε τους απολυμένους, τους χρεωμένους, τους οικονομικά πιο αδύναμους. Ας σεβαστούμε όσους δεν έχουν στο σπίτι τους ηλεκτρικό ρεύμα η δεν μπορούν να πληρώσουν φάρμακα η φροντιστήρια. |
|  |
| Ὁ Ἐπίσκοπος, οἱ ἱερεῖς καὶ οι λαϊκοὶ συνεργάτες μας, ὀργανώνουμε τὸ φιλανθρωπικὸ ἔργο τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας μὲ πολλοὺς κόπους, εὐθύνες, ἀγωνίες καὶ δαπάνες. Ἀξιοποιοῦμε, μὲ φόβο Θεοῦ, καὶ τὸ 1€ ποὺ ἐσεῖς ρίχνετε στὰ παγκάρια ἢ στοὺς δίσκους ποὺ περιφέρονται στοὺς Ναούς, ἢ στὸν ἐτήσιο Ἔρανο τῆς Ἀγάπης. Μοναδικὸς σκοπὸς καὶ στόχος μας, εἶναι ἡ παροχὴ βοήθειας στοὺς ἀδελφούς μας ποὺ ἔχουν ἀνάγκες, ποὺ συνεχῶς αὐξάνονται. |
|  |
| Σὰν Κράτος, ἀποτύχαμε νὰ νοικοκυρέψουμε τὸ σπίτι μας καὶ ἤρθαν ξένοι νὰ καθορίζουν τὴν τύχη μας. Σὰν Ἐκπαίδευση, χωρὶς προσανατολισμὸ καὶ σταθερότητα, βασανίζουμε μαθητές, δασκάλους καὶ γονεῖς. Σὰν Κοινωνία, λαθέψαμε στοὺς στόχους μας καὶ τώρα φοβόμαστε γιὰ τὸ τί θὰ ἀκολουθήσει. |
|  |
| Γι’ αυτό, η απογοήτευση δεν ταιριάζει σε εμάς τους Χριστιανούς. Η απελπισία δεν αρμόζει στους Έλληνες Ορθοδόξους. Αφήστε, λοιπόν, το χαμόγελο να επανέλθει στο πρόσωπό σας. Αφήστε την ελπίδα να σκιρτήσει ξανά στις καρδιές σας. Μην «το βάζετε κάτω»! |
|  |
| Θέλω να σας προτείνω το εξής· ψάξτε ! Αναζητήστε την αρχαία ελληνική Γραμματολογία και την ορθόδοξη Χριστιανική πρόταση ζωής. Μελετήστε τα κείμενα αυτά και ερευνήστε τα. Ερευνήστε πόσο επηρέασαν προς το καλύτερο τις γενιές των ανθρώπων. Παλέψτε με τις δύο αυτές αξίες και εύχομαι "να σας νικήσουν". |
|
 |
|
 |
|
|