ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΑΝΘΙΜΟΣ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΥΣΕΒΗ ΛΑΟ ΜΑΣ  

Ἀγαπητοὶ Πατέρες, πρεσβύτεροι τῆς Ἐκκλησίας

καὶ ἀγαπητοί μου ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφές,

Χριστιανοὶ τῆς Ἐπαρχίας μας. 

Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν ὑπ’ ἀριθμ. 631 Ἐγκύκλιό της ὤρισε τὴν Κυριακὴ 27 Σεπτεμβρίου 2009 ὡς ἡμέρα ἐνάρξεως τῶν μαθημάτων τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων τῆς Χώρας μας. 

Ἡ Κατήχηση τῆς Ἐκκλησίας εἶναι βασικὴ εὐθύνη ὅλων τῶν βαπτισμένων χριστιανῶν καθὼς καλούμεθα νὰ διδάξουμε τὸ Χριστό, ἀνάλογα μὲ τὸ πόσο  τὸν βιώνουμε μέσα μας, ἀλλὰ καὶ στὶς σχέσεις μας μὲ τοὺς συνανθρώπους μας. 

Ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ βαπτισθήκαμε καὶ προικισθήκαμε μὲ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὅταν μᾶς ἔχρισε μὲ τὸ Ἅγιο Μῦρο ὁ ἱερεύς, προσπαθοῦμε νὰ διαμορφώσουμε μέσα μας τὸν ἴδιο τὸ Χριστό. Νὰ πάψουμε νὰ ζοῦμε ἐμεῖς, ἀλλὰ νὰ ζεῖ ὁ Χριστὸς μέσα μας καὶ οἱ πράξεις μας καὶ οἱ σκέψεις μας νὰ εἶναι ἐμπνεόμενες ἀπὸ τὸ Χριστό, ὁπότε καὶ ἡ πορεία τοῦ βίου μας ἀκόμα κι ὅταν ἀνεβαίνει  κάποιο Γολγοθᾶ, πορεύεται σταθερὰ πρὸς τὴν Ἀνάσταση καὶ τὴ Σωτηρία μας. 

Ἡ Ἐκκλησία ὀφείλει νὰ μᾶς διδάσκει τὸ Χριστό. Νὰ μᾶς κάνει νὰ τὸν ἐμπιστευόμαστε. Νὰ μᾶς στηρίξει σ’ Αὐτὸν ὅταν κλυδωνιζόμαστε. Νὰ μᾶς μπολιάσει στὸ Σῶμα Του καὶ στὸ Αἷμα Του πρὶν πεθάνουμε, ὥστε νὰ ἀναστηθοῦμε μαζί Του. 

Ἀγαπητοὶ Πατέρες καὶ ἀδελφοί μου, 

Ὅσο κι ἄν εἶναι σκληρὸ νὰ τὸ παραδεχτοῦμε, σήμερα οἱ Ἕλληνες δὲν γνωρίζουμε τὸν Χριστὸ ὁ ὁποῖος χώρισε τὴν Ἱστορία στὰ δύο. 

Σήμερα οἱ Ἕλληνες δὲν ἔχουμε μελετήσει τὴν Ἁγία Γραφὴ ποὺ εἶναι τὸ πρῶτο σὲ κυκλοφορία βιβλίο στὸν κόσμο καὶ ποὺ εἶναι γραμμένο στὴ γλώσσα μας. 

Σήμερα οἱ Ἕλληνες ἔρχονται λίγες φορὲς τὸ χρόνο στὴν Ἐκκλησία καὶ λίγο πρὶν σχολάσει ἡ Θεία Λειτουργία. 

Δικαιολογίες ἀκοῦμε πολλές, πρόχειρες, φθηνὲς καὶ ξεπερασμένες. «Φταίει ἡ ἀρχαία γλώσσα, φταίει τὸ ὡράριο τῶν ἀκολουθιῶν» καὶ ἄλλες. 

Στ’ ἀλήθεια, ὅμως, φταίει ἡ ἀδιαφορία μας ἀπέναντι στὴν Πίστη μας. Ἀδιαφορία ποὺ φέρνει ἡ ἔλλειψη τῆς γνώσεως τῶν Ἱερῶν Κειμένων μας, τῆς Παραδόσεώς μας, τῆς Θεολογίας μας. Φοβᾶμαι νὰ σκεφθῶ: μήπως κουραστήκαμε οἱ Ἕλληνες νὰ κουβαλᾶμε στοὺς ὥμους μας τὴν παρακαταθήκη τῆς Ὀρθοδοξίας; Μήπως κουραστήκαμε νὰ εἴμαστε Χριστιανοὶ καὶ κάποιοι χάνονται στὰ σκοτάδια τῆς ἀθεΐας, κάποιοι βασανίζονται στὰ σοκάκια τῆς εἰδωλολατρείας καὶ κάποιοι ἄλλοι ἀργοπεθαίνουν στὴν ἀσφυξία τῶν αἱρέσεων; 

Ἔρχονται ἄλλοι λαοί, γύρω μας, ποὺ διδάχθηκαν ἀπὸ μᾶς, ποὺ ἔμαθαν ἑλληνικὰ γιὰ νὰ κατανοήσουν τὸ περιεχόμενο τοῦ Εὐαγγελίου στὸ πρωτότυπο, ποὺ μετέφρασαν τὰ κείμενα τῶν Πατέρων μας καὶ πάνω σ’ αὐτὰ οἰκοδόμησαν καὶ οἰκοδομοῦν πολιτισμοὺς καὶ αὐτοκρατορίες καὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ παραλάβουν ἀπὸ τὰ κουρασμένα χέρια μας τὸ μαργαριτάρι τῆς Πίστεώς μας, εἶναι ἕτοιμοι νὰ σηκώσουν ἀπὸ τὴν κουρασμένη πλάτη μας τὴν ἐλπίδα τοῦ Εὐαγγελίου μας. 

Καὶ σωστὰ πράττουν. Ἐπειδὴ οἱ πολιτισμοὶ εἶναι οἱ ρόδες μιᾶς ἁμάξης ποὺ γυρίζουν διαρκῶς, ἐνῶ ἡ ἅμαξα εἶναι ἡ Ἐκκλησία, ποὺ ὁλοένα προχωρεῖ ἐπειδὴ ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ μόνη ποὺ θὰ μείνει ὅταν ὅλα γύρω της, λαοί, πολιτισμοί, χῶρος, χρόνος καὶ Ἱστορία θὰ ἀλλάξουν ἢ θὰ χαθοῦν. 

Ἀκοῦμε  διαρκῶς καὶ περισσότερο τὰ τελευταῖα χρόνια νὰ λέγεται σὲ διεθνεῖς συναντήσεις καὶ σὲ πολιτιστικὲς ἀγωνιώδεις γιὰ τὸ μέλλον τοῦ πλανήτη μας συνάξεις, ὅτι «τὸ γένος τῶν Ἑλλήνων εἶναι τὸ ὅλον ἀδίδακτον καὶ ἀκατήχητον γένος», Τόσο ξεπέσαμε, λοιπόν! Δὲν ἔχουμε πιὰ τίποτε νὰ προσφέρουμε στὴν ἀνθρωπότητα; Δὲν μᾶς ἀπέμεινε ἰκμάδα ἀνθρωπισμοῦ, δὲν μᾶς περίσσευσε οὔτε στάλα πνευματικότητος, μὲ τὴν ὁποία ἀρδεύαμε τὸν κόσμο ὅλο; 

Μὴν σᾶς φαίνονται ἀπαισιόδοξα τὰ λόγια μου, ἀγαπητοί μου. 

Θυμηθεῖτε τὴν ἀκαταστασία σὲ πολλὲς στιγμὲς τῆς λατρείας μας. Θυμηθεῖτε τὴν κοσμικότητα καὶ τὴν ἀνοησία ποὺ ἐπικρατεῖ στοὺς γάμους καὶ τὶς βαπτίσεις μας. Θυμηθεῖτε τὴν ματαιοδοξία ποὺ κυριαρχεῖ στὶς κηδείες καὶ στὰ μνημόσυνά μας. 

Διερωτηθεῖτε, πόσοι ἀπὸ σᾶς ἔστω διαβάσατε, τὴν Ἁγία Γραφή. Σκεφθεῖτε πόσοι ἀπὸ σᾶς συκοφαντήσατε πρόσωπα καὶ πράγματα τῆς Ἐκκλησίας μας, χωρὶς βάσανο, χωρὶς ὑπευθυνότητα. Ἄραγε πόσοι ἀπὸ σᾶς γονατίζετε κάθε βράδυ νὰ προσευχηθεῖτε. Θυμηθεῖτε, ἀπὸ πότε ἔχετε νὰ ἐξομολογηθεῖτε, πῶς νηστεύετε, μὲ πόση συναίσθηση καὶ φόβο Θεοῦ κοινωνεῖτε! 

Δὲν ἐξαιρῶ οὔτε τὸν ἑαυτό μου ἀπὸ αὐτὰ ποὺ σᾶς λέω σήμερα. Ὁ Θεὸς γνωρίζει τὸν ἰδικό μου αὐτοέλεγχο γιὰ τὴν προσωπική μου συνειδητὴ πνευματικὴ ζωή, μὰ ὅμως, σὲ σᾶς ὡς Ἐπίσκοπός σας, πρέπει νὰ ὁμιλῶ, εἰλικρινὰ καὶ ἀγαπητικά. Πρέπει νὰ σᾶς λέω ὄχι τὰ εὐχάριστα ἀλλὰ τὰ ὠφέλημα. 

Ξέρετε τί μᾶς χρειάζετε, ἀγαπητοί μου, Πατέρες καὶ ἀδελφοί; 

Κατήχηση τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ.

Νὰ μελετήσουμε τὴ διδασκαλία Του. Νὰ γνωρίσουμε τὸ θέλημά Του.  Μά, πῶς νὰ ἐφαρμόσουμε τὸ θέλημά Του ἂν δεν τὸ μάθουμε πρῶτα; Γι’ αὐτὸ σᾶς παρακινῶ καὶ σᾶς παρακαλῶ. 

Ἀναζητεῖτε κάθε κήρυγμα καὶ ὁμιλία ὁπουδήποτε κι ἂν ἐκφωνεῖται ἀπὸ ὀρθόδοξη βιοτὴ καὶ πίστη. 

Μελετεῖστε τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ κάθε κείμενο ποὺ θὰ οἰκοδομήσει μέσα σας τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ. 

Στείλτε τὰ παιδιά σας σὲ κατηχητικὰ σχολεῖα ἢ διδάξτε τα ἐσεῖς τὰ θρησκευτικὰ στὸ σπίτι. 

Οἱ ἀνάδοχοι ἀναλογισθεῖτε τὴν εὐθύνη σας ἔναντι τοῦ Θεοῦ γιὰ τὰ παιδιά ποὺ βαπτίσατε. 

Οἱ δάσκαλοι μὴ στέλνετε τοὺς μαθητές σας ἄοπλους στὶς μάχες τῆς ζωῆς. Οἱ ξερὲς γνώσεις καὶ τὰ κομπιούτερ δὲν δίνουν χαρά, στήριγμα καὶ ἐλπίδα στὴ ζωή. Μόνο ὁ Χριστὸς τὰ δίνει. 

Οἱ Γυμνασιάρχες καὶ οἱ Λυκειάρχες φέρατε τοὺς μαθητές σας στὸν Ἐκκλησιασμό.  

Οἱ ὥριμοι στείλτε τὰ παιδιά σας σὲ κατηχητικά σχολεῖα γιὰ νὰ μαλακώσει ἡ ψυχή τους καὶ νὰ θωρασκισθεῖ πνευματικὰ ἀπὸ τὴν σκληρότητα ποὺ βιώνουν καὶ ποὺ θὰ βιώσουν αὔριο. 

Οἱ ἱερεῖς διδάξτε μὲ τοὺς τρόπους σας καὶ μὲ τὰ λόγια σας. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρουν οἱ ὄμορφοι ναοὶ ἀλλὰ οἱ γεμᾶτοι μὲ καλλιεργημένους πνευματικὰ ἀνθρώπους καὶ μὲ μετανοημένους ἁμαρτωλούς. 

Στὰ Ἱδρύματα περιθάλψεως ἀσθενῶν καὶ ἡλικιωμένων μὴ δίνετε μόνο τροφὴ καὶ φυσιοθεραπείες ἀλλὰ χριστιανικὰ τέλη στοὺς τροφίμους μας, «ἀνώδυνα, ἀνεπαίσχυντα καὶ εἰρηνικὰ» καὶ νὰ τοὺς προετοιμάζετε γιὰ «καλὴν ἀπολογίαν» ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ. 

Σᾶς παρακαλῶ, ἀδελφοί μου. 

Ἀκοῦστε τὴν φωνὴ τοῦ Ἐπισκόπου σας καὶ καλλιεργεῖστε πνευματικὰ τὴν ψυχή σας, μὲ προσευχὴ καὶ μὲ λατρεία, μὲ μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, μὲ ἐμβάθυνση στὸ μεγαλεῖο τῆς ὄμορφης Χριστιανικῆς μας Πίστεως. 

Κατὰ τὴ νέα Κατηχητικὴ περίοδο ποὺ ἀρχίζει, θὰ ἀκούσετε πολλὲς εὐκαιρίες στοὺς Ναούς μας, στὶς αἴθουσες, στὰ Κατηχητικά, γιὰ ὁμιλίες ποὺ θὰ πραγματοποιηθοῦν καὶ ἐφέτος στὴν Ἐπαρχία μας. Μὴν κωφεύσετε. Μὴν τὶς προσπεράσετε. Μὴν ἀδιαφορήσετε. Εἶναι ὁ Θεὸς ποὺ σᾶς μιλάει μέσῳ ἀνθρώπινης φωνῆς γιὰ νὰ σᾶς εἶναι γνώριμη καὶ οἰκεία.  

Ἄς στηριχοῦμε ὅλοι στὶς πανανθρώπινες ἀξίες τοῦ Εὐαγγελίου οἱ ὁποίες ἐξημερώνουν τὸν πολιτισμό μας (παρὰ τὶς ἀνθρώπινες ἀδυναμίες τῶν χριστιανῶν). 

Ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Μητρόπολη θὰ σᾶς ἐνημερώνουμε γιὰ κάθε πνευματικὴ εὐκαιρία ποὺ θὰ συντελεῖται στὴν Ἐπαρχία μας. Οἱ ἱερεῖς προετοιμάσατε τὰ Ἐνοριακὰ Κέντρα γιὰ τὰ Κατηχητικὰ καὶ τὶς Συνάξεις. Καὶ οἱ Χριστιανοί μας προθυμοποιηθεῖτε νὰ ἀντλήσετε ἀπὸ τὴν ἐμπειρία τῆς ἁγιότητος ἔτσι ὅπως προσπαθοῦμε νὰ τὴν ἀντιγράψουμε ὅλοι μας. 

Σᾶς εὔχομαι Καλὴ καὶ Εὐλογημένη Κατηχητικὴ Χρονιά.  

Ὁ Χριστὸς νὰ φωτίσει τὶς καρδιές σας μὲ τὸ φῶς τῆς γνωριμίας σας μαζί Του. Νὰ ἀνοίξει τὰ μάτια σας μὲ τὴν κατανόηση τῶν κηρυγμάτων Του. Νὰ βάλει μέσα σας τὸν φόβο τῶν ἐντολῶν Του ὥστε νὰ νικήσουμε τὶς σαρκικὲς ἐπιθυμίες μας, νὰ ζήσουμε πνευματικὴ ζωή, καὶ νὰ φρονοῦμε καςὶ νὰ πράττουμε ὅσα εἶναι ἀρεστὰ σὲ Ἐκεῖνον. 

Εὐχέτης 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ  

✥ Ὁ Ἀλεξανδρουπόλεως ΑΝΘΙΜΟΣ