Ἀριθμ. Πρωτ.: Φ. 8α’/234
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ Δ' ΝΗΣΤΕΙΩΝ
Ὁ Μητροπολίτης Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος
πρὸς ὅλους τοὺς εὐλογημένους κληρικοὺς, μοναχοὺς καὶ λαϊκοὺς τῆς Ἐπαρχίας μας.
Ἀγαπητοί μου,
Σᾶς γράφω σήμερα ἀπευθυνόμενος σὲ ὅλους σας γιὰ νὰ ἐκφράσω ἐξομολογητικὰ στὸν καθένα σας ἕνα προσωπικό μου φόβο. Ἂς μὴ ξαφνιασθεῖτε ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Ἐπίσκοπός σας φοβᾶται καὶ τὸ ὁμολογεῖ δημόσια. Ὁμιλῶ σὲ σᾶς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὶς ἀδελφές μου στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁμιλῶ μέσα στὸ σπίτι μας ποὺ εἶναι ἡ Ἐκκλησία καὶ δὲν ἔχω ἄλλη δυνατότητα παρὰ νὰ λέω μόνο τὴν ἀλήθεια.
Παρατηρώντας τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν, φοβᾶμαι ὅτι ὁ σημερινὸς λόγος τοῦ Κυρίου μας στὸ Ἱερὸ Εὐαγγέλιο εἶναι περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορὰ ἐπίκαιρος γιὰ μᾶς, τοὺς Ἕλληνες Ὀρθοδόξους τῆς ἐποχῆς μας. Ἀπογοητευμένος μέχρι καὶ ἀγανακτισμένος ὁ Χριστὸς φώναξε σήμερα στὸν δύσπιστο πατέρα τοῦ δαιμονισμένου παιδιοῦ: «Ὤ, γενιὰ ἄπιστη! Μέχρι πότε θὰ εἶμαι μαζί σας; Μέχρι πότε θὰ σᾶς ἀνέχομαι;»
Πότε ἄλλοτε ἦταν τόσο σκληρὸς ὁ κόσμος μας, ἀγαπητοί; Γονεῖς ποὺ βιαιοπραγοῦν πάνω στὸ σῶμα καὶ στὴν ψυχὴ τῶν παιδιῶν τους, παιδιὰ ποὺ σκοτώνουν μὲ δικαιολογίες τοὺς γονεῖς τους. Παιδιὰ ποὺ δὲν ἔγιναν ποτὲ παιδιά, ἐπειδὴ μπῆκαν γρήγορα μέσα στὴν βρωμιὰ τῆς ἀνηθικότητος. Νέοι ποὺ δὲν ἔζησαν κανένα ρομαντισμὸ ἐπειδὴ γνώρισαν τὴν ἐκμετάλλευση καὶ τὴν σκληρότητα τῆς βιοπάλης. Ἔφηβοι, ποὺ βίωσαν τὸν χωρισμὸ τῶν γονιῶν τους καὶ μίσησαν τὸ γάμο καὶ τὸ ἄλλο φύλο περιμένοντας νὰ τὸ ἐκδικηθοῦν. Ζευγάρια ποὺ δὲν μποροῦν ν’ ἀγαπηθοῦν ἀφοῦ μοίρασαν τὴν ψυχή τους πολὺ πρὶν τὸν γάμο τους. Ἀπιστίες συζύγων ποὺ «ἔκαψαν» τὰ γαμήλια στεφάνια τους, σοδομισμοὶ καὶ ὁμοφυλοφυλίες ποὺ πασχίζουν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι τάχα εἶναι τρόποι ζωῆς ἀποδεκτοὶ ἀπὸ τὴν ὑγιὴ συνείδηση τῆς κοινωνίας. Ἐκμετάλλευση τῶν φτωχῶν, καταπάτηση τῶν ἀνήμπορων, δωροδοκίες τῶν δημοσίων ὑπαλλήλων, «φακελάκια» τῶν γιατρῶν, παρότρυνση δανεισμοῦ τῶν τραπεζῶν μὲ πολὺ εὐκολία σὲ ἀφελεῖς ἢ ἀπελπισμένους, συναλλαγὲς παράνομες ἀλλὰ τόσο γενικευμένες ποὺ θεωροῦνται πλέον νόμιμες καὶ δεδομένες, προαγωγὲς ἀνήθικες, ὑπολογισμοί, ἐκβιασμοί καὶ ἄλλα παρόμοια, συνθέτουν τὴν μορφὴ τῆς εὑρύτερης ἀλλὰ καὶ τῆς τοπικῆς μας κοινωνίας.
Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ἡ ἀβεβαιότητα βασιλεύει παντοῦ, τὰ παιδιὰ ἐπαναστάτησαν, οἱ γάμοι διαλύονται, οἱ οἰκογένειες χαλαρώνουν, τὸ δημογραφικὸ πρόβλημα θεριεύει, οἱ νέοι φοβοῦνται νὰ προσχωρήσουν στὸ γάμο καὶ στὴν τεκνοποιΐα, ἡ ὕπαιθρος ἐρήμωσε, οἱ βροχὲς ἐλαττώθηκαν, τὰ νερὰ ἐξαφανίζονται, τὰ φυσικὰ φαινόμενα ἀνατρέπονται καὶ οἱ φυσικοὶ νόμοι «τρελάθηκαν», οἱ καρκίνοι θερίζουν, τὰ τροχαῖα ἀποδεκατίζουν, καινούριες ἀρρώστιες, ἀνεξήγητες, ἀπίθανες, ἐξαποστέλουν συνανθρώπους μας στὸν τάφο.
Μοναδικὸ ἀποκούμπι ἀποτελεῖ ἡ Πίστη στὴν ἀγάπη καὶ στὸ αἷμα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ποὺ ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ εἶναι μαζί μας, ἂν τὸ θέλουμε, μέχρι τὴ συντέλεια τῶν αἰώνων.
Κι ὅμως, κάποιοι προσπαθοῦν νὰ μᾶς πάρουν κι αὐτὸ τὸ στήριγμα, νὰ μᾶς κλέψουν τὴ χαρὰ τῆς Πίστεως, νὰ μᾶς κρύψουν τὴν ἐλπίδα τῆς ζωῆς καὶ τῆς Ἀνάστασης ποὺ ἔρχεται. Πρόπερσι ἕνα ἀπόκρυφο Εὐαγγέλιο τοῦ Ἰούδα, πέρυσι ὁ Κώδικας Ντα Βίντσι, φέτος κάποιες σαρκοφάγοι μὲ τὴν οἰκογένεια τάχα τοῦ ἔγγαμου Ἰησοῦ! Ποιὰ ἀνιστόρητα κέντρα, ποιὰ σατανικὰ μυαλὰ εἶναι αὐτὰ ποὺ σκέφτονται καὶ κατεργάζονται παρόμοια σενάρια μὲ σκοπὸ νὰ μολύνουν τὴν ψυχή μας καὶ τὴν ἐμπειρία τῆς κατὰ Χριστὸν ζωῆς μας; Πῶς πατοῦν χωρὶς ντροπὴ ἐκεῖ ποὺ ἄγγελοι φοβοῦνται νὰ κοιτάξουν; Τὶ ἐπιδιώκουν;
Ἐπιδιώκουν νὰ βλάψουν καὶ νὰ μειώσουν τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ στὸν τόπο μας. Μέχρις ἑνὸς σημείου κατάφεραν, μὲ τὴν πρὸ δύο ἐτῶν σκανδαλολογία νὰ φιμώσουν τὴν Ἐκκλησία. Νὰ μὴ μιλάει ἡ Ἐκκλησία, νὰ μὴν ἀντιδρᾶ, νὰ μὴν ἀντιστέκεται γιὰ νὰ μὴ βγάλουν στὴ δημοσιότητα λάθη καὶ ἁμαρτίες τῶν κληρικῶν της! Καὶ τώρα: δὲν ὑπῆρξε κρυφὸ σχολειό, δὲν ἤθελε τὴν ἐξέγερση τὸ Πατριαρχεῖο, δὲν σήκωσε τὸ λάβαρο τῆς Ἐπαναστάσεως ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανὸς καὶ παρόμοια, ποὺ τρέμω ὅταν βλέπω πόσο θὰ καταστρέψουν τὴν ἱστορική μας συνέχεια μά, φοβᾶμαι καὶ ὅταν σκέπτομαι πόσο θὰ ἀπογυμνώσουν τὴν ψυχή μας ἀπ’ ὅσα ἤξερε καὶ μὲ ὅσα γαλουχήθηκε μέχρι τώρα. Ποιὸν ἔθιξε ἡ μέχρι τώρα ἱστορία μας; Ποιὸν φόβισε ἡ μέχρι τώρα συμπόρευση τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας; Μὲ ποιὰ στηρίγματα θὰ προχωρήσουμε μέσα στὴν ποικιλομορφία τῶν λαῶν, τῶν πολιτισμῶν καὶ τῶν θρησκειῶν στὴν Εὐρώπη ποὺ ἀνήκουμε;
Ὅλα τὰ παραπάνω μὲ φοβίζουν, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί. Καὶ ἤθελα νὰ ἐξομολογηθῶ σὲ ὅλους σας, τοὺς φόβους μου αὐτούς. Ὄχι γιὰ νὰ ἀποκάνουμε, οὔτε γιὰ νὰ λιγοψυχίσουμε. Μά, γιὰ νὰ ὁπλισθοῦμε μὲ δύναμη, μὲ πίστη, μὲ θάρρος, μὲ ἐλπίδα, μὲ βεβαιότητα στὸ πρόσωπο καὶ στὴν ἀγάπη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ Ὁποῖος σήμερα φώναξε ἀπελπισμένος: «Ὤ γενιὰ ἄπιστη! Μέχρι πότε θὰ εἶμαι μαζί σας;μέχρι πότε θὰ σᾶς ἀνέχομαι;», ἀλλὰ μετὰ τὴν Ἀνάστασή Του ὑποσχέθηκε: «Θὰ εἶμαι μαζί σας ὅλες τὶς ἡμέρες τῆς ζωῆς σας μέχρι τὴν συντέλεια τῶν αἰώνων».
Νὰ μείνουμε κι ἐμεῖς μαζί Του, ἀγαπητοί μου. Νὰ προχωροῦμε δίπλα Του μὲ μετάνοια. Νὰ ἀλλάξουμε τρόπο ζωῆς. Νὰ διορθώσουμε τὰ λάθη μας. Νὰ παλέψουμε νὰ λυτρωθοῦμε ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες μας. Νὰ ἐγκαταλείψουμε τὴν ἀχορταγιὰ τοῦ πλούτου καὶ τὴν μανία τῆς δόξας. Νὰ κάνουμε τὸ καλό, νὰ ἀγαπήσουμε τὸν διπλανό μας, νὰ καλύψουμε τὸν ἁμαρτωλό, νὰ προσευχηθοῦμε γιὰ τὸν ἄδικο καὶ τὸν κακὸ συνάνθρωπό μας, νὰ πλησιάσουμε τὸ Χριστὸ ποὺ εἶναι ὁ κάθε διπλανός μας.
Κι ἔτσι ἂς συνεχίσουμε τὴν πορεία μας μέχρι τὸ Πάσχα. Νὰ πεθάνουμε μαζί Του. Νὰ μποῦμε στὸν Τάφο μαζί Του. Ἐπειδὴ μόνο τότε θὰ ἀναστηθοῦμε μαζί Του. Καὶ ἡ Ἀνάστασή μας θὰ πάρει ἀπὸ ἐμένα πρῶτα κι ἀπὸ ὅλους σας ἔπειτα τὸ φόβο ποὺ ἔχει φωλιάσει στὶς ψυχές μας καὶ τρώει τὶς ζωές μας χωρὶς νὰ μᾶς ἀφήνει νὰ ζήσουμε ἔτσι ὅπως θέλει ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Ἐκκλησία μας.
Σᾶς παρακαλῶ, ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφές μου ἐν Κυρίῳ, ὅσο ἔχουμε χρόνο, νὰ διαπιστώσουμε τὰ λάθη μας, νὰ κατανοήσουμε τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν καὶ νὰ προλάβουμε νὰ σωθοῦμε.
Αὐτὸ εὐχηθεῖτε παρακαλῶ καὶ γιὰ τὸν Ἐπίσκοπό σας ὁ ὁποῖος εὔχεται καὶ προσεύχεται γιὰ ὅλους ἐσᾶς. Ἀμήν.
Ο
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+Ὁ Ἀλεξανδρουπόλεως ΑΝΘΙΜΟΣ
Login